Zuid Amerikaans (de nieuwe bak van Johannes Veldkamp)

 Zoals vele clubleden weten, heb ik vele jaren een Malawi – en daarna een Tanganyika bak gehad. De laatste heb ik ongeveer 5 jaar geprobeerd in orde te krijgen. Uiteindelijk is me dat nooit helemaal gelukt. Het grote probleem was en bleef die verschikkelijke blauwalg ! Het was om gek van te worden. Geen enkel middel is onbeproefd gebleven en zo ook het allerlaatste redmiddel niet, namelijk: x93uithuilen en opnieuw beginnenx94.  Dit was wel heel drastisch, maar uiteindelijk heb ik dat gedaan. In de zomer van 2010 stond de bak leeg. De vissen vonden een nieuw thuis in Rolde bij een nieuw clublid. Verder heb ik alles uit de bak gehaald een weggegooid. Niets van de oorspronkelijke inhoud is bewaard gebleven.  Achteraf, was dat wellicht niet nodig geweest, maar toen vond ik dat alles weg moest. De kale bak bleef over. Die is volledig schoongemaakt en ontsmet. Daarna heeft deze de hele zomer droog gestaan.

Het gaf me ook mooi de gelegenheid eens te bedenken wat ik daarna zou gaan doen. Vele tips kwamen bij me binnen. Zout, of koudwater, of mooie killies of regenbogen.

Bij x93toevalx94, voorzover toeval bestaat, kwam ik in Groningen bij de bouwmarkt Hornbach terecht. Ik was daar nog niet eerder geweest, dus even een rondje doen. Nou ja rondje ? het is best groot daar.

Het bleek dat ze daar een flinke sortering hebben op de dieren afdeling, met een heel behoorlijke afdeling levende vissen. En daar zag ik ze ! De pauwogen. Een hele grote bak met wel 20 stuks erin, nog niet zo groot, maar echt wel mooi : Wauw ! Tja, klaar, dat zou het gaan worden.

De Astronotus Ocellatus. Ik dacht eerst nog aan een stuk of zes. Want het zijn geen lievertjes en ze kunnen nog best groot worden. 15 tot 20 cm worden ze wel.

In het najaar, zo rond de herfstvakantie, pakte ik de koe weer bij de hoorns en zette ik de techniek van de bak weer in elkaar. Eerst maar weer eens proefdraaien met alleen water, was mijn idee. Geen raar idee, want je weet nooit wat er allemaal lek kan gaan als alles een poosje droog heeft gestaan.

Het bleek dat de bioloog, waar ook niets meer inzat, nog helemaal in orde was. Zo ook het Eheim filter en ook het automatische water verversingssysteem werkte nog normaal. Gewoon de stekker er weer in en huppa kee, klaar. Mooi, dat ging op rolletjes.

Toen maar water in de bak. Ik dacht dat ik er eerst maar eens 1 cm water in zou doen en dan alles controleren. Dit bleek een gouden gedachte, want bij de eerste controle van de aansluitingen onder de bak, (ik heb bodem doorvoeringen)  bleek er xe9xe9ntje gewoon los te zitten en daar druppelde water uit. Dat kan gebeuren, dus die draaide ik met de hand weer vast. Maar het druppelen hield niet op. Laten we het erop houden, dat ik toen x93nieuwsgierigx94 werd, naar de oorzaak. Onderzoek leerde dat de PVC lijmverbinding van de wartel los zat. Precies aan de verkeerde kant van de bodemafsluiter. Dus het was maar goed dat er maar 1 cm water in de bak stond. Met een dun slangetje was dit er zo uitgeheveld en de hele verbinding haalde ik eruit. De PVC verbinding zat los in elkaar. Je kon zien dat er wel lijm op had gezeten, maar het zat niet vast. Eigenlijk onvoorstelbaar, dat dit een half jaar eerder nog met een volle bak water erboven, dicht is geweest. Hoe kan zoiets nu los zijn?

Droog gemaakt, PVC lijm erop en weer in elkaar gezet. Weer gemonteerd, dagje wachten, 1 cm water er weer in en controleren. En wat denk je?  Weer druppels eronder ! Dat is toch niet te geloven ! Laten we wederom zeggen, dat mijn nieuwsgierigheid me dwong om de oorzaak te achterhalen. Die 1 cm water ging weer uit de bak en de hele handel kwam op de werkbank terecht. Ik trok de verbinding zo weer uit elkaar. Net of ik het de vorige dag niet gelijmd had. Dan komen er vele vragen bij je boven. Wat doe ik verkeerd, wat is er mis. Hoe kan dit , heb ik dit weer, waarom nu ik ? etc, etc.  Dit werd dus nu een echt projektje op zich. Ik maakte de hele PVC verbinding schoon. Alle oude lijm schuurde ik eraf, zowel aan de binnenkant als de buitenkant. Ik kocht nieuwe lijm, want de oude zou wel eens niet goed meer kunnen zijn. Alles keurig ontvetten en opnieuw de boel in elkaar gezet. Lekker veel lijm erop, want de te overbruggen lijmspleet was wat groot. Daarna weer mooi een dagje stil laten liggen.

De volgende dag, trok is eerst maar eens flink aan de verbinding en je gelooft het haast niet, maar de verbinding ging weer los. Toen maakte mijn x93nieuwsgierigheidx94 plaats voor iets anders . . . . . . .

 ( ik zag die brede grijns van Han Witzel al weer voor me) Ahum !

Hier moest ik toch echt eens heeeeel goed over nadenken. . . . .   Dit kon toch niet waar zijn ?

Onder de inspirerende werking van een borreltje, bedacht ik een theorie, die achteraf juist bleek te zijn. Wat was namelijk het geval: De lijm die ik gebruikte was goede PVC lijm, echter dit was voor normale goed passende mof verbindingen. Bij mij had ik echter PVC vullijm moeten gebruiken, omdat de lijmspleet groter dan normaal was. De lijm die ik gebruikte bleek in de kern niet uit te harden en bleef dus gewoon vloeibaar, zoals het ook vloeibaar blijft in het potje. Nadat ik de verbinding dus uit elkaar had getrokken, kwam er dus wel lucht bij de vloeibare lijm en verhardde het oppervlak wel direct. Het viel mij dus niet op dat de lijm niet hard was maar nog vloeibaar. Ik dacht dat dit nat was, van het water. Om mijn theorie te testen, heb ik nog enkele proefjes gedaan, die dit bevestigden. Daarna heb ik met PVC vullijm de verbinding gemaakt en deze bleef gelukkig muurvast aan elkaar vastzitten. Alles weer in elkaar en toen weer 1 cm water erin. En toen . . .

Alles dicht ! Daarna helemaal vol laten lopen en de pompen aan. De lampen aan en  . . . kijken ! Naar een lege bak met niks erin. Ja, je kunt het je nauwelijks voorstellen, maar na zox92n avontuur is zelfs een lege bak mooi.

Tijd voor de inrichting. Ik orienteerd me eens in de omgeving naar de mogelijkheden van kienhout en dergelijke. Want Pauwogen komen uit Zuid Amerika en dan hoort er kienhout in je bak te liggen. Ik vond de aangeboden stukken maar schraal en dun. Daarnaast bleek de vulling voor mijn bioloog dermate kostbaar te worden bij de plaatselijke leverancier, dat ik besloot mijn geluk maar eens in Enschede te beproeven. Alleen dit al maakte het de moeite waard om daar helemaal naar af te reizen. Gelijk heb ik ook daar van dat mooie bodem spul van JBL en achterwand platen aangeschaft. Toen ik bijna aan het afrekenen toe was, zag ik echt fantastische stukken kienhout in een groot rek liggen. Ik heb er diverse stukken uitgehaald en naast elkaar op de grond gezet. Meetlint geleend en passen en meten. Ja en uiteindelijk heb ik daar twee hele mooie stukken van meegenomen, die nu net xe9xe9n groot stuk lijken te zijn.

Over de tempexplaten op de boden, heb ik weer grindfolie gelegd. Toen het kienhout erin en klemgezet. Daarna de JBL korrels erin. Water er weer in en kijken hoe mooi het staat. De bak was bijna vol en toen . . . ploep,  schoot het kienhout omhoog.  Niet goed vastgezet dus. Met een volle bak kreeg ik het niet goed klem, want de opwaartse krachten bleken te groot. Alles er maar weer uit en daarna heb ik met tie-wraps enkele keien vastgemaakt aan het kienhout. Dit bleek afdoende.

Daarna alles mooi laten draaien en alles bleef heel en dicht. Het water werd mooi helder, dus tijd voor de volgende ronde. Planten.

Ik maakte met een e-mail rondje binnen de club duidelijk wat mijn plannen waren en een week later ging ik een emmer vol planten ophalen uit de clubbak. Wel even goed spoelen, zei Eef van Beek. Ik dacht dat niet en ik kieperde de hele emmer zo om boven mijn bak. Met alle blubber en kledder erbij. Dit bevorderde volgens mij alleen maar de opbouw van de bacteriexebn. Nadat de geschikte planten een plekje hadden gevonden, zag de aanblijk en werkelijk prachtig uit. x92s Avonds kon ik al best weer eens een tijdje voor de bak doorbrengen zonder me te vervelen. Toch ontbreekt en na een weekje van alleen maar planten toch iets. Vissen.

Ik had gedacht dat er eerst maar eens een heel stel Corydorassen in moesten. Mijn keuze viel op de Serbai en ik bestelde er 25 tegen een mooie prijs. Toen ze vrijelijk door de bak zwommen en zo mooi bij elkaar bleven, werd ik echt vrolijk. Onvoorstelbaar prachtig is dat als zox92n grote groep zich als een wolk over de bodem voortbeweegt. Dat trekt echt een x93smilex94 van oor tot oor op je gezicht.

De volgende dag toen ik weer terugkwam van mx92n werk en vol verwachting weer in de bak keek, leek het wel of er minder vissen waren. Nu weet ik ook wel dat een schooltje niet altijd mooi bij elkaar blijft zwemmen, maar als je snel de aantallen van de groepjes bij elkaar optelde, dan kwam ik toch echt niet verder dat 15 stuks. Wat zullen we nu beleven dan ? Ze zullen toch niet . . . . .

Jawel dus ! Het bleek dat ze dus over de overloop waren x93gezwommenx94. De keerkam die dit moet voorkomen, had nog de grove tanden van de grote Afrikaanse vissen en deze kleine Coryx92s pasten daar precies tussen door. Jemig, hoe kan ik zoiets nou over het hoofd hebben gezien. Nooit aan gedacht dat dit zou kunnen.  Dan zullen ze toch nog wel in die overloopkamer zitten, dacht ik nog en al vlot pakte ik een trap en een lamp om helemaal achter in de overloop te kunnen kijken. Helaas niks te zien. Maar dan zullen ze toch niet in het filter terecht zijn gekomen, was de volgende gedachte. Dus de kast open en de lamp op het bovenste deel van de bioloog gericht. En  . . . .

Ja hoor, daar zag ik er al twee zitten. Oaaah , maar dat is niet leuk.  Dus vlot de dekglazen van het filter af en heel voorzichting de bioballen er xe9xe9n voor xe9xe9n uitgehaald. Ik haalde zodoende 10 stuks Corydorassen uit het filter, waarvan er 4 stuks nog leefden. Uiteindelijk hebben ook deze het niet gehaald.  Hmmmm, dat was een sneue aktie. Jammer dat je ten kosten van 10 visjes wijs moet worden.

Er gaan weer een paar weken voorbij en op het kienhout ontstaan enkele witte pluisjes. Eerst een paar, maar na een paar dagen, worden het er steeds meer. Zoveel zelfs, dat ik besluit om het kienhout uit de bak te halen en met een hogedrukreiniger buiten af te spuiten. Keuring en netjes schoongeblazen, staat het daarna weer in de bak. Na een paar dagen beginnen er al weer kleine pluisjes te komen en na nog een paar dagen zit bijna al het kienhout eronder. De Coryx92s hebben er zo te zien, geen last van, want die zwemmen vrolijk in het rond.

Het werd tijd om onze clubdeskundigen eens te bellen. Nergens meer aankomen en niks meer veranderen, zei Eef. De volgende avond zaten Eef en Duco voor mijn bak. En wat zei Eef ?   . . .

x93Dat heb ik nog nooit gezien.x94 Kijk en dat heb ik dan weer, dacht ik toen. Duco zette zijn leesbril er eens bij op en keek eens goed. Vervolgens zette hij een zeer geleerd gezicht op en zei. x93Ik denk dat een stel Ancistrussen, dit wel voor je kunnen oplossen.x94. Ik tikte gelijk dat woord maar eens in op de computer en zag dat er meervallen werden bedoeld. En nog wel hele mooie ook. Ik vroeg aan de mannen, of die er alleen voor het oplossen van dit probleem in moesten, of . . . .

Nee, die konder er wel inblijven, want Ancistrussen, waren Zuid Amerikaans. Hmmm, dat kwam dan mooi uit.

Nou, zei Eef, vervolgens, ik geloof dat Rudi er net een heel stel in de aanbieding heeft, want die heeft onlangs een heel stel jonkies gekregen. . . . Ik belde Rudi gelijk op en dat bleek inderdaad het geval te zijn. Ik kon ze ook gelijk wel komen ophalen. Eef en Duco werden hartstikke bedankt voor de wijze raad en ik reed achter hen aan richting Assen.

Nog dezelfde avond zwommen er acht Ancistrussen met de Corydorassen in mijn bak. In tegenstelling tot wat de Coryx92s doen, die schuimen voornamelijk de bodem af, gingen de Ancistrussen eens flink aan de slag met het kienhout.

Na een paar dagen was de helft van dat witte pluis weg en na en week was alles verdwenen.

Tja, en toen werd het tijd om eens serieus aan het grote werk te gaan denken. De Pauwogen. De echte x93Oscarsx94. Mijn plan was om er 5 of 6 te gaan halen. Toen ik bij de Hornbach kwam, zag ik tot mijn grote schrik dat ze er nog maar twee over hadden. Tja, dat kan natuurlijk. Ze blijven daar niet wachten tot ene Johannes zijn vissen komt halen. Nou, ja, deze twee, waren wel heel erg mooi en natuurlijk gingen ze mee.

Toen ze bij me thuis aangekomen, uiteindelijk in de bak werden gelaten, werd het stil in huis. Wat zijn dit ontzettend mooie vissen zeg. Daar wordt je letterlijk stil van. Uiteraard zijn ze de baas in de bak en dat willen ze weten ook. Vanaf die eerste dag, was het gedaan met het leuk rondzwemmen van de Coryx92s. Die komen nu alleen nog vrij tevoorschijn, als x92s avonds het licht gedimd wordt. Overdag houden ze zich voornamelijk schuil. Wellicht krijgen ze wat meer lef als ze later volwassen zijn geworden en wat forser zijn. De tijd zal het leren.

De Pauwogen eten fantastisch. Ze happen alles naar binnen, wat hen voor de bek komt. Sommige dingen gaan er daarna ook weer uit, maar het meeste blijft binnen. Ze groeien als kool en daardoor groeit ook bij mij het besef, dat nog meer x93Oscarsx94 dan deze twee, wellicht te veel wordt. Ondanks hun doorgaans rustige voorkomen, kunnen ze af en toe toch best fors uit de hoek komen en wild om zich heen x93slaanx94. Zelfs zo grof, dat de schubben soms door de bak x93vliegenx94.

Wellicht is het toch maar beter om het bij deze twee te laten en er voor te kiezen om er een andere soort naast, bij te nemen.

Vervolgens klim je het internet op en bekijk je de bestanden van de wereldwijde liefhebbers. Ook bekeek ik verschillende you-tube flimpjes, waar flink agressieve x93Oscarsx94 werden getoond. Vele malen zag ik daar dan als x93bijvisx94 de Vlagcichlide rondzwemmen. Kennelijk verdragen deze vissen elkaar. Na nog wat speurwerk over hoe deze vissen verder zijn en zich gedrgaen, viel mijn keuze op deze dieren. Mesonauta Festivus. Een stuk of vijf moesten het er worden.

Ik maakte een rondje door Assen en constateerde al vlot dat dit dus geen algemene vis is. Een e-mail rondje langs de Noordelijk aquariumzaken, leverde op dat ik een setje in Drachten kon gaan halen. Dat waren er alvast al twee. De overige zaken, konden niet leveren, maar wel bestellen. Ja, dat konden ze allemaal wel. Uiteindelijk was het weer de zaak in Drachten, die me aan de laatste drie stuks kon helpen.

Nu was het visbestand compleet. De planten doen het goed. De vissen zijn gezond. Het ziet er mooi uit . . . . . en dan . . .

Opeens zie ik op het kienhout, dat de Vlagcichliden eitjes hebben afgezet. Oaaah yes !  Kijk daar doen we het allemaal voor. Ze hebben het naar de zin. In mijn bak! Mijn nieuwe Zuid Amerika bak.

En een ieder die het live wil zien  . . . . kom maar langs in Smilde.

xxxxxxxx